abstrakcja


abstrakcja
[абстракцья]
f
абстракція

Słownik polsko-ukraiński. 2014.

Look at other dictionaries:

  • abstrakcja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. abstrakcjacji {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pojęcie nierzeczywiste lub pozostające w luźnym związku z rzeczywistością, wywiedzione z założeń z góry przyjętych, niepoparte… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • abstrakcja — ż I, DCMs. abstrakcjacji; lm D. abstrakcjacji (abstrakcjacyj) 1. «pogląd lub twierdzenie nie oparte na faktach, nie odpowiadające rzeczywistości, wyprowadzone z pewnych z góry przyjętych założeń; pomysł nie do urzeczywistnienia» Operować… …   Słownik języka polskiego

  • łatwizna — pot. Iść, pójść na łatwiznę «wybrać rozwiązanie najłatwiejsze, niewymagające wysiłku»: Holland nie idzie na łatwiznę psychoanalizy ani nie epatuje wątpliwą metafizyką. KF 4/1995. W galeriach, na wystawach, wreszcie na ASP widzimy obecnie wiele… …   Słownik frazeologiczny

  • abstrakt — m IV, D. u, Ms. abstraktkcie; lm M. y a. a 1. «w systemach informacyjnych: streszczenie dokumentu» 2. filoz. «wytwór abstrahowania; powszechnik; abstrakcja» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • paronim — m IV, D. u, Ms. paronimmie; lm M. y jęz. «wyraz wiążący się z innym albo ze względu na wspólność rdzenia (np. abstrakcja i dystrakcja), albo ze względu na podobieństwo brzmieniowe (np. adaptować i adoptować), mogące wywoływać w użyciu… …   Słownik języka polskiego

  • abstrakt — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. abstraktkcie, filoz. {{/stl 8}}{{stl 7}} wytwór abstrahowania; pojęcie oderwane; powszechnik; abstrakcja <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień